لالالایی،آینده ی شیرین

.

.

امّا از موقعیّت کنونی ام چندان خوشم نمیاد.

پارسال کمربند سفیدها رو از کمربند رنگی ها جدا کردن و من توی ۲۵ تا کمربند سفید کلاس

نفراوّلی بودم که کمربند زرد گرفت!

(اوّل سفید،زرد،سبز،آبی،قرمز و آخر مشکی)

برای همین شده بودم ارشد کلاس و دست راست استاد.

به همین خاطر همه ی بچه ها از سفید تا زرد(من الان زردم)میومدن منو صدا می کردن برم 

مشکلات خودش و دوستاشو حل کنم.

تازه وقتی آخر کلاس دعای فرج می خوندیم،من توی جایگاه اوّل می ایستادم و داد می زدم:

رو به استاد،کیوساپ کیونگره!

بعد به استاد تعظیم می کردیم و دختری که کنار من می ایستاد(سوگند یا نیلوفر؛این دوتا

همیشه سر جا و مقام مشکل داشتن!)داد می زد:رو به ارشد کلاس،کیوساپ کیونگره!

و همه به من تعظیم می کردن و بعد من می رفتم کنار استاد خداحافظی می کردم.

چه کیفی می داد‍!

تازه به خاطر ارشدی،اول کلاس جلوی همه می ایستادم و می دویدیم.

بعد هم که نرمش می کردیم من تمرین می دادم.

موقع نت زدن هم من می شمردم و دستور می دادم.

مهارت حفظ کردن اسم هارو که دیگه نگو!

همه ی اسم های حرکات رو حفظ بودم!

و اصلا کار آسونی نیست حفظ کردن اسم هایی مثل:(تکول ایل جانگ،اُلگول ماکی،مُمتونگ

جیرکی،آبکوبی،آبسوگی،پاکات نریو چاگی و...)

و شمردن به زبان کره ای.

و اگر اینا رو بلد نباشی تنبیه می شی...ولی با این حال من عاشق تکواندو ام با همه ی 

سختی اش.

کلا عالی بود دیگه!

ولی امسال همه ی کمربندها تو یه کلاسن و من هیچ مقامی ندارم!

تنها موقعیت و مقامم پیش کمربند زرد هاست که ازم حرکت می پرسن.

من اصلا دوست ندارم سر کلاس مثل یک سیب زمینی باهام رفتار شه.

ممنون این متن رو خوندید،

شعر:

 

دختری گریان،                 توی هوپتاون

پرورشگاهی تو،              نووا اسکوشا

 

لالالالایی،آینده شیرین.

آنه جان بخواب،لالالالایی.

 

آینده ای سبز،              انتظار توست

دریاچه ای در،              آینده ی توست

دوستی نداری؟            اشکال نداره

تو اورچلداسلوپ،         یاری مثل توست

 

لالالالایی،آینده شیرین.

آنه جان بخواب،لالالالایی.

 

دریاچه ی کوچک،               آب های درخشان

 به یاد بیاور،                       باغی زیبا را

در آینده کن،                        نظاره آن را

به یاد بیاور،                         هستر گری را

 

لالالالایی،آینده شیرین.

آنه جان بخواب،لالالالایی.

 

موهاسبزی،               کوتاه رو زمین

 صاحب موها،            خود خودتی!

لالالالایی،                   تخته  شکسته

 فرود اومده،               رو سر گیلبرت!

 

لالالالایی،                    دختری رو آب

طناب قایق،                 پاره توی آب

طناب پاره،                   قایق سوراخ

آن جا را ببین،               قایق رفت تو آب!

روبی و داینا.                 آن جا جیغ زنان

جین اندروز پس کو؟     همون جاهاست

لالالالایی،                      آنه رو ستون پل!

داره می افته،                 گروه نجات کو؟

نجات داده شد،               گیلبرت اون جا بود

گیلبرت باخنده،                آنه ی عبوس

 

لالالالایی،                      آینده شیرین

بخواب آنه جان.            لالالالایی.

 

خودت رو ببین!              آن جا رو سقفی

 با دوستانت،                  شرط بسته ای

لالالالایی،                       افتاد رو زمین!

حالا چی شده؟                خودت می فهمی.

 

لالالالایی،                       آینده شیرین

بخواب آنه جان.            لالالالایی

 

دیوی و دورا،                اون دور دورا

دیوی ازت،                     دارد یک سؤال...!

 

لالالالایی،                   خانم شرلی!

آنه شرلی،                  معلم اونلی

 

لالالالایی،                  آینده شیرین

بخواب آنه جان.        لالالالایی

 

صدای پژواک،            کار شارلوتاست

انعکاس خنده،            از اون دور دورا

دوشیزه لوندر،             انتظار مهمان

 

لالالالایی،                      دوقلو سنگی

در انتظار کی اند؟          پائول اورینگ

 

لالالالایی،                     آینده شیرین

بخواب آنه جان.           لالالالایی

 

خنده کیاست؟              پریسیلا و استلا

سگ های چینی،           خانه ی پتی

لالالالایی،                      الان این جاییم

لالالالایی،                       لالالالایی

هیس ساکت باشید!        آنه جان خوابید

 

 نظر رو فراموش نکنید...

/ 3 نظر / 20 بازدید
احسن احمدی

سلام من به طوراتفاقی باوبلاگ شماآشناشدم من مدیریت وب سایت معلولیت محدودیت نیست هستم جهت شناخت وب سایتم به وبلاگ های دیگران سرمیزنم وازمدیریت محترم آن دعوت می کنم خوشحال می شوم تشریف بیارید. راستی اگرمایلیدازآپ های وب سایت معلولیت محدودیت نیست مطلع بشیدایمیلتون وبرام کامنت بذاریدتاازطریق ایمیل بهتون خبربدم اگرهم مخاطب همیشگی وب سایتم باشید وبلاگتون رومی گذارم توی قسمت وبلاگ دوستان وبه محض آپ شدن وبتون بهتون سرمیزنم مگراینکه وبلاگتان بلاگفانباشدکه آن هم تقصیرمن نیست قسمت وبلاگ دوستان جزبلاگفاسرویس های دیگری قبول نمی کندمنتظره حضورسبزتان هستم

هاشم

دوست13 ساله من اگه خواستیددر موردشفاعت واقعی بدونید به من سربزنید